De naam Pangolin komt van het Maleise woord “Pengguling”, wat “iemand die oprolt” betekent.
Het schubdier is een van de meest gewilde waarnemingen, niet alleen onder Kruger-bezoekers, maar ook onder toeristen die elk gebied in Zuid-Afrika bezoeken waar schubdieren bekend staan te zijn. Deze schubdierachtige wezens zijn ongelooflijk zeldzaam en uitzonderlijk schattig!
Schubdieren, ook wel bekend als pangolines, zijn zoogdieren die variëren in grootte van 30 cm tot 100 cm en tot 18 kg kunnen wegen. Ze leven bij voorkeur in savannebossen, maar kunnen ook worden aangetroffen in graslanden, zandvlaktes of op rotsachtige hellingen, wat de Kruger de ideale plek maakt om ze te zien. Schubdieren leven niet in woestijn- of bosgebieden. Dit zijn nachtdieren en de volwassenen zijn doorgaans solitaire wezens. In gevangenschap is bekend dat ze tot 20 jaar oud worden, maar vanwege hun schuwe aard zijn ze erg moeilijk te bestuderen, en dus is het onbekend hoe lang ze in het wild leven.
Het schubdier is het enige bekende zoogdier dat bedekt is met harde, beschermende keratine schubben, met uitzondering van zijn buik en de binnenzijde van zijn poten.
Eetgewoonten
Schubdieren hebben geen tanden, maar een tong die bijna net zo lang is als hun lichaam. Ze zijn volledig insectivoor en gebruiken hun lange tongen om voornamelijk mieren en termieten te eten. Prooi wordt gevonden door geur, zelfs als ze onder het zand zitten, en het dier gebruikt zijn voorpoten om naar beneden te graven en mierenhopen te openen. Het heeft een staafvormige tong die bedekt is met kleverig speeksel en gebruikt wordt als hulpmiddel om de prooi uit hun nesten te verzamelen. Hij kan tot wel 90 keer per nacht eten en consumeert ongeveer 70 miljoen mieren per jaar. Omdat ze geen tanden hebben, gebruiken ze zand dat met elke tongvol wordt ingeslikt om het voedsel in de gespierde mond te vermalen.
Paren
Gedurende 1 tot 2 dagen in maart vormen schubdieren koppels en paren. Na 135 dagen baart het vrouwtje een enkel jong. Baby schubdieren worden gezoogd in een hol en daar achtergelaten wanneer de moeder gaat jagen. Zeer vaak wordt het jong na een maand naar een nieuw hol verplaatst. Wanneer de jongen oud genoeg zijn, laat de moeder de jongen op haar staart rijden. Als de moeder gevaar voelt, krult ze zich om haar baby. Ze krult zich 's nachts ook om haar baby heen. Nakomelingen blijven meestal ongeveer twee jaar bij de moeder.
Veilig Blijven
De eerste verdedigingslinie van een pangolin is om zich op te rollen tot een bal. Vergelijkbaar met een stinkdier, hebben pangolins geurklieren en sproeien ze op vijanden. Ze staan er ook om bekend uit te halen met hun vlijmscherpe schubben. Pangolins kunnen op vier poten rennen met een snelheid van 5 km per uur of op hun achterpoten gaan staan en hun staart als steun gebruiken. Natuurlijke vijanden van de pangolins zijn luipaarden en hyena's, echter, mensen zijn hun grootste vijand.
Pangolins worden illegaal lokaal bejaagd voor de bushmeat-handel en voor traditionele medicijnen. Elk jaar worden duizenden pangolins illegaal bejaagd voor de internationale markt. In China wordt pangolinvlees beschouwd als een delicatesse, terwijl in delen van Azië en Vietnam de schubben in trek zijn voor medicinale doeleinden. Pangolinschubben worden geroosterd en men gelooft dat ze kanker genezen of moedermelk stimuleren. Hun huid wordt gebruikt om leren laarzen van te maken.
