De gewone duiker (Sylvicapra grimmia) is een schuwe, kleine antilope die 500 mm op de schouder staat en gemiddeld 19 kg weegt. Alleen de mannelijke duiker heeft een reeks zeer kleine hoorns. Hij is grijsachtig met een voornamelijk witte onderkant en een zwarte streep op het gezicht en op de neus. Hij vlucht met een reeks duikpogingen in het bos en is een veelvoorkomend gezicht op een Kruger Parksafari.
Naam
Duiker [Sylvicapra grimmia]
Uiterlijk
De Duiker is een heel schuwe, kleine antilope. Alleen de mannelijke duiker heeft een set zeer kleine hoorns. Net zoals de naam, heeft de Duiker de gewoonte om weg te rennen en een reeks duiksprings in het bos te maken. Deze kleine antilopen zijn 500 mm hoog aan de schouders en wegen gemiddeld 19 kg. De mannetjes zijn iets kleiner dan de vrouwtjes en wegen ook minder. De kleur van de Duiker varieert van soort tot soort, van roodachtig voor de rode duiker tot grijs voor de gewone duiker. Met een voornamelijk witte onderkant, een zwarte streep rond het gezicht en de neus.
Dieet
De duiker heeft een breed scala aan bladeren, bomen en struiken die deel uitmaken van hun dieet. Duikers eten ook vruchten, zaden, wortels, paddenstoelen, bloemen en zelfs aas en maden. Ongelooflijk genoeg is de duiker een van de weinige antilopen die ook vlees eet.
Fokken
Er is geen broedseizoen voor de Duiker, maar na een drachtduur van 6 maanden zal de Duiker een enkele jongen baren. Het jong wordt na 7 maanden volgroeid en de vrouwtjes zijn seksueel actief na 8 of 9 maanden. De vrouwtjes baren slechts één keer per jaar en de geboorte vindt plaats tijdens de zomer. De vrouwtjes verstoppen zich in dikke vegetatie vlak voordat ze het jongen baren om zichzelf en hun jongen te beschermen.
Gedrag
Duikers zijn actief in de late middag en vroege avonden, waarbij sommige actief zijn in de vroege ochtenduren. Zowel mannetjes als vrouwtjes zijn zeer territoriaal en jagen vaak leden van hetzelfde geslacht uit hun territorium. Mannetjes en vrouwtjes delen vaak territoria, maar zullen elkaar niet benaderen tenzij het het paringseizoen is. Duikers zijn solitair en zijn vaak alleen of met hun jongen. Deze dieren zijn een belangrijke prooi voor middelgrote roofdieren.
Leefomgeving
De Duiker, die overal in Zuid-Afrika te vinden is, houdt van struikgewas. Omdat de duiker een klein dier is dat ten prooi valt aan veel roofdieren, vermijdt hij de open graslanden omdat deze te weinig schuilmogelijkheden bieden tegen roofdieren. Duikers worden niet in bossen aangetroffen, maar zijn bekend om zich tussen de bomen te verschuilen om dekking te zoeken. Deze kleine antilopen zijn een veelvoorkomend gezicht tijdens een safari in het Krugerpark.
Roofdieren
Duikers vallen het slachtoffer van veel roofdieren zoals leeuwen, luipaarden, cheetahs, hyena’s en wildehonden. Wanneer roofdieren of andere dieren de duiker bedreigen, zal deze rustig op één plek liggen of stil blijven staan. Wanneer ze in gevaar zijn, laat de duiker een neusfluitje horen en blaft hard.
Veelgestelde vragen
Wat eet een gewone duiker?
Een breed scala aan bladeren van bomen en struiken, plus vruchten, zaden, wortels, schimmels en bloemen. De duiker eet ook kadavers en larven, waardoor het een van de weinige antilopen is die vlees eten.
Hebben vrouwelijke duikers hoorns?
Nee — alleen de mannelijke gewone duiker heeft horens, en deze zijn erg klein. De mannetjes zijn ook iets kleiner dan de vrouwtjes en wegen minder.
Waar wonen gewone duikers?
In heel Zuid-Afrika zijn ze dol op het heidelandschap. Omdat de duiker klein is en door veel roofdieren wordt aangevallen, vermijdt hij open grasland, waar er niet genoeg schuilplekken zijn om zich tegen hen te verbergen.
Hoeveel jongen heeft een duiker?
Een. Duikers hebben geen broedseizoen; na een drachtduur van 6 maanden brengt de vrouwtje één jong ter wereld, één keer per jaar. De meeste nestingen vinden plaats in de zomer. Ze verblijft in de dikke vegetatie vlak voor de bevalling.
Welke dieren jagen op duikers?
Leeuwen, luipaarden, cheeta's, hyena's en wilde honden jagen op duikers. Wanneer ze worden bedreigd, liggen duikers stil of blijven ze onbeweeglijk op één plek. Wanneer ze in gevaar zijn, maken ze een nasale stoot en blaffen ze hard.
Voeg Kurt Safari toe als favoriete bron op Google (opent in een nieuw tabblad)
