De Kruger Nationaal Park is een plek vol natuurwonderen en eeuwenoude geschiedenis. Het ontstaan en de huidige staat van het park hebben veel te maken met de passie van de mensen die hun leven hebben besteed aan het opbouwen van een plek waar wilde dieren goed kunnen gedijen.
Tijdens je reis door het Kruger kun je respect betuigen aan sommige van deze mensen door hun graven te bezoeken.
- Anna C Ledeboer
In 1888 kwam een jonge man genaamd Leonard Henry Ledeboer uit Nederland. Hij was in het gebied bekend als olifantenjager. In 1919 werd Ledeboer een van de eerste rangers en later loste hij "Ou Kat" Coetser af in Satara. Anna C Ledeboer was de tweede vrouw van Leonard H Ledeboer. Mevrouw Ledeboer stierf onverwacht aan malaria of een hartaanval en haar graf is te zien aan het eind van de 3de pagina.rd uitschakelen op de S62.
- William Lloyd
In 1920 was William Lloyd als ranger gestationeerd in Satara. Destijds was Satara een zeer afgelegen station dat alleen te voet of te paard kon worden bereikt. Hier leefden Lloyd, zijn vrouw en drie kinderen een volledig geïsoleerd leven. Hoewel mevrouw Lloyd erin slaagde om Stevenson-Hamilton een bericht te sturen dat haar man longontsteking had, was Lloyd tegen de tijd dat hij hen bereikte al overleden en had zijn vrouw hem al begraven onder een boom vlakbij hun huis. Het graf van William Lloyd is nog steeds te zien in Satara naast de weg van het kamp.
- Willem Pretorius
Het oudste kamp in het Kruger National Park is Pretoriuskop. Het kamp is vernoemd naar Willem Pretorius, een voortrekker die hier een tussenstop had. Het Pretoriuskop gebied ligt hoog en was daarom een veilige plek voor malaria en de tseetseevlieg. In 1845 stierf Willem Pretorius hier en werd begraven door Joao Albasini. Zijn graf is te zien na binnenkomst in het Kruger National Park op de hoofdweg Skukuza (H1-1).
- Gert Frederik Coenraad Stols
Gert Stols kwam oorspronkelijk uit White River en was smid en jager. Zijn familie was beroemde wagenmakers en jagers. In augustus 1886 ging Gert Stols jagen bij de Bukweneni rivier. Hier liep hij malaria op en stierf. Later werd dit gebied ter ere van hem "Stols Nek" genoemd.
- Graven van goudzoekers
Veel goudzoekers in de omgeving ondergingen dit lot en werden begraven in Skukuza. Veel van deze graven stammen uit de tijd van de goudkoorts en zijn ongemarkeerd. De meeste graven hier liggen van oost naar west, maar sommige liggen van noord naar zuid. Dit zijn de graven van mensen die zijn geëxecuteerd voor hun misdaden.
- Louis Trichardt
Louis Trichardt en zijn groep staken in maart 1838 bij Tshokwane de grens van het huidige Kruger National Park over op weg naar Lourenco Marques. Ze trokken door het gebied dat geteisterd werd door malaria. Louis Trichardt en de meeste van zijn volgelingen stierven tijdens deze tocht. In Tshokwane is de gedenkplaat te zien.
