De Kruger National Park is een plek van natuurlijk wonder en oude geschiedenis. De creatie van het park en de huidige staat hebben veel te maken met de passie van de mensen die hun leven hebben gewijd aan het bouwen van een plek waar de wilde dieren kunnen gedijen.
Tijdens een reis door Kruger zou u enkele van deze mensen kunnen eren door hun graven te bezoeken.
- Anna C Ledeboer
In 1888 kwam een jonge man genaamd Leonard Henry Ledeboer uit Holland. Hij was in de streek bekend als olifantenjager. In 1919 werd Ledeboer een van de eerste rangers, en later nam hij het stokje over van “Ou Kat” Coetser in Satara. Anna C Ledeboer was de tweede vrouw van Leonard H Ledeboer. Mevrouw Ledeboer stierf onverwacht aan malaria of een hartaanval en haar graf is te zien aan het einde van de 3deen zet uit op de S62.
- William Lloyd
In 1920 was William Lloyd een ranger gestationeerd in Satara. Vroeger was Satara een zeer afgelegen post die alleen te paard of te voet bereikbaar was. Hier leefden Lloyd, zijn vrouw en drie kinderen een volkomen geïsoleerd leven. Hoewel mevrouw Lloyd erin slaagde een bericht te sturen naar Stevenson-Hamilton over de longontsteking van haar man, was Lloyd overleden tegen de tijd dat hij hen bereikte, en zijn vrouw had hem al begraven onder een boom vlakbij hun huis. Het graf van William Lloyd is nog steeds te zien in Satara, naast de weg van het kamp.
- Willem Pretorius
Het oudste kamp in het Kruger National Park is Pretoriuskop. Het kamp is vernoemd naar Willem Pretorius, die een Voortrekker was en hier een tussenstop had. Het Pretoriuskop gebied is verhoogd en was daarom een veilige plek tegen malaria en de tsétsévlieg. In 1845 stierf Willem Pretorius hier en werd begraven door Joao Albasini. Zijn graf is te zien na binnenkomst in het Kruger National Park aan de hoofd Skukuza weg (H1-1).
- Gert Frederik Coenraad Stols
Oorspronkelijk afkomstig uit White River, was Gert Stols smid en jager en zijn familie waren beroemde wagenmakers en ook jagers. In augustus 1886 ging Gert Stols jagen in de buurt van de Bukweneni-rivier. Hier liep hij malaria op en stierf vervolgens. Later werd dit gebied ter zijner ere “Stols Nek” genoemd.
- Graven van Prospectors
Veel prospectors in het gebied vonden hun einde en werden begraven in Skukuza. Veel van deze graven dateren uit de dagen van de goudkoorts en zijn ongemarkeerd. De meeste graven hier liggen van oost naar west, hoewel sommige van noord naar zuid liggen. De laatstgenoemden zijn de graven van degenen die wegens misdrijven zijn geëxecuteerd.
- Louis Trichardt
Louis Trichardt en zijn groep staken in maart 1838 bij Tshokwane de grens van het huidige Kruger National Park over, op weg naar Lourenco Marques. Ze trokken door een gebied dat door malaria werd geteisterd. Louis Trichardt en het merendeel van zijn volgelingen kwamen tijdens deze tocht om het leven. In Tshokwane is de gedenkplaat te zien.
