Monumenten in het Kruger National Park

Monumenten in de Kruger National Park Inclusief de Kruger Monument van Paul Kruger bij Kruger Gate, het Memorial van de Kruger Tablet op de weg tussen Skukuza en Tshokwane, en een plaquette in Skukuza ter ere van de oprichters van het park: Paul Kruger, James Stevenson-Hamilton en Piet Grobler. Andere bezienswaardigheden zijn de plek waar ranger Harry Wolhuter werd aangevallen door leeuwen en een plaquette ter ere van Eileen Orpen en de Piet Grobler Dam.

Met zo'n lange en rijke geschiedenis is het Kruger National Park bezaaid met talloze monumenten en bezienswaardigheden. Door de juiste te kiezen Kruger Park safar's, Misschien kom je er tijdens je reizen wel een paar tegen. In dit artikel belichten we enkele van de bekendste monumenten.

• Een van de meest iconische monumenten bevindt zich bij de Krugerpoort. Dit monument, het Kruger Monument genaamd, is van Paul Kruger zelf en werd daar geplaatst ter nagedachtenis aan deze stichter. Zijn gezicht kijkt uit de steen, bijna alsof hij waakt over degenen die zijn geliefde park betreden.
• Op de weg tussen Skukuza en Tshokwane kunt u uw auto laten staan om het Kruger Tablet Memorial te bekijken. Het staat er op geschreven: ‘Deze tablet werd opgericht door de National Park Board of Trustees ter nagedachtenis aan de instelling van de nationale parken, waaronder het Sabie Game Reserve dat in 1898 door president Kruger werd uitgeroepen tot onderdeel van de Unie. De National Parks Act werd ingevoerd door de heer PGW Grobler, minister van Lands, in 1926.’
• In kamp Skukuza is nog een plaquette te vinden ter nagedachtenis aan James Stevenson-Hamilton, Paul Kruger en Piet Grobler, de oprichters van het Kruger National Park. Paul Kruger was de drijvende kracht achter de oprichting van het Kruger National Park, James Stevenson-Hamilton was de eerste warden van het Kruger National Park en Piet Grobler was de Minister van Land die in 1926 de National Parks Act introduceerde.
• Skukuza, ooit Sabie Bridge genaamd (de brug is nog steeds te zien vanaf het Skukuza-rustkamp), werd vernoemd naar James Stevenson-Hamilton. Skukuza was de Tsonga-naam voor hem en betekent “hij die schoonveegt”, en verwijst naar zijn inspanningen om stroperij in de beginjaren te bestrijden.
• Een van de bekendste verhalen uit de begindagen van het park gaat over Harry Wolhuter, een van de eerste rangers in het Kruger National Park, die net na zonsondergang werd aangevallen door twee leeuwen. Langs de Lindanda-weg wordt de plek waar hij werd aangevallen gemarkeerd door een gedenkplaat, evenals de boomstronk van de boom waar hij in klom om aan de leeuwen te ontsnappen.
• Op de S39 grindweg ten noorden van Timbavati Picnic Spot werd een dam gebouwd ter nagedachtenis aan Piet Grobler. De Piet Grobler Dam, toepasselijk genoemd, werd gebouwd in 1988 en is de grootste betonnen damwand in het park. Een herdenkingsplaat is te zien bij de dam.
• Naast Pretoriuskop ligt de Outspan-plaat. Oogstwagens die de oude transportweg van Delagoa Bay naar Lydenburg gebruikten, zouden hier uitstappen onder de schaduw van een oude leenbosboom.
• Ongeveer 9 kilometer van het kamp Orpen Rest lag de oorspronkelijke ingang naar het Kruger National Park. De ingang werd vernoemd naar Rabelais, naar de oorspronkelijke boerderij waar deze stond. De oorspronkelijke Rabelais-hut is gerenoveerd en gebruikt als museum/informatiecentrum.
• Thomas Duke was een erkende ranger in het Lower Sabie-gebied van het Kruger Nationaal Park tussen 1903 en 1923. Ter zijner ere werd “Duke's Windmill” opgericht als erkenning van het belang van water. Een andere windmolen ter ere van een ranger is te vinden op ongeveer 7 km van Skukuza aan de Naphe Road richting Pretoriuskop.
• In oktober 1944 werd een plaquette op een rots geplaatst ter ere en dankbaarheid aan Eileen Orpen. Zij kocht zeven boerderijen en schonk deze aan het Kruger National Park. Haar generositeit vergrootte het park met 24.500 hectare.
• In 1920 was Satara nog erg afgelegen, het was alleen te paard bereikbaar. William Lloyd woonde er met zijn vrouw en drie kinderen. Hij stierf er aan longontsteking en zijn vrouw begroef hem onder een boom dicht bij het huis. Zijn graf is nog steeds te zien langs de weg net buiten Satara.
• Vlak voor het museum in Skukuza ligt het “Heldenveld”. Sommigen stierven in dienst en sommigen stierven op hoge leeftijd, maar herdenkingsstenen tonen trots namen als Spotty en Lappies ter ere van de trouwe huisdieren van de parken die hun meesters plichtsgetrouw dienden en ook een rol speelden in de geschiedenis van het Kruger National Park.

★Voeg Kurt Safari toe als favoriete bron op Google (opent in een nieuw tabblad)