Informeer nu
Informeer nu

Slide Kruger park day safari South African Tourism Award Trip Advisor
Menu

Een korte geschiedenis van James Stevenson-Hamilton

James Stevenson-Hamilton

Van alle mannen die betrokken waren bij de totstandkoming van het Kruger National Park, de eerste directeur van het park, was James Stevenson-Hamilton de man die tot het uiterste ging om ervoor te zorgen dat de ideeën van de oprichters tot leven kwamen. In veel opzichten was hij verantwoordelijk voor het veranderen van het park in wat we vandaag de dag kunnen genieten.

James Stevenson-Hamilton werd geboren in Schotland op de 2end van oktober 1867. Na te zijn opgeleid aan de Rugby School, trad hij toe tot het prestigieuze Sandhurst Military College en zou hij door de rangen stijgen om Laird of Fairholm te worden, evenals een officier van de 6th Drakenwachten. Toen hij in het leger zat, voelde hij de aantrekkingskracht van Afrika en vanwege de koloniën die door Groot-Brittannië werden gecontroleerd, was het vrij eenvoudig om naar Afrika te gaan.

Tegen het einde van de 19th eeuw verkende Stevenson-Hamilton Afrika en jaagde op verschillende plaatsen op het continent. Hij arriveerde pas in Zuid-Afrika aan het einde van de Anglo-Boerenoorlog en bevond zich in Johannesburg waar hij de nieuwe commissaris voor Inheemse Zaken ontmoette, die toevallig ook pro-behoud was.

Op dat moment was het Sabi Game Reserve (nu het Krugerpark) al opgericht en stond onder de voogdij van de nieuwe commissaris. En hij zocht iemand om het park te runnen. Het lijkt erop dat het het lot was dat Stevenson-Hamilton de commissaris ontmoette, en... op de 1st van juli 1902 nam Stevenson-Hamilton de positie van de "hoofdwachter" van het park in.

Dit zou het begin zijn van een avontuur dat hij nooit voor mogelijk had gehouden.

Hij was nog nooit op het Laagveld geweest, het was de eerste keer dat hij naar dit deel van de wereld reisde. En er werd van hem verwacht dat hij de enorme taak zou uitvoeren om het park draaiende te houden. Zijn avontuurlijke karakter betekende dat hij de uitdagingen waarmee hij te maken zou krijgen meer dan aankon. Hij kreeg de opdracht om naar het park te gaan en "jezelf grondig onaangenaam te maken met iedereen". Natuurlijk deelde niet iedereen die in het gebied woonde de natuurbehoudsdromen van Paul Kruger. Velen hadden liever het land ingenomen, het van wilde dieren ontdaan en er landbouwgrond van gemaakt.

James Stevenson Hamilton Kruger Warden

Met een wagen getrokken door 6 ossen, en de hulp van 3 paarden en 3 helpers, vertrok Stevenson-Hamilton naar Lydenburg en vervolgens naar Komatipoort. Toen hij eenmaal in het park was aangekomen, was het zijn eerste taak om mannen te rekruteren om hem te helpen bij het veranderen van een stuk geconserveerd land in een wildreservaat. Na enige tijd in het park te hebben gewoond, kwam hij tot het besef dat mensen en wilde dieren niet samen zouden kunnen leven. Omwille van de veiligheid van zowel de dieren als de mensen, heeft hij de mensen uit de beschermde gebieden verwijderd. Hij schopte ze er niet zomaar uit. Degenen die vertrokken waren een jaar lang vrijgesteld van het betalen van belasting en kregen speciale toestemming om bepaalde routes in het park te reizen als ze door het park moesten.

Stevenson-Hamilton had zeker zijn werk voor hem gedaan en hij vestigde zijn hoofdkwartier op Sabie Bridge. Hij werkte samen met tal van interessante natuurliefhebbers, waaronder Harry Wolhuter, en zette zijn missie voort om dieren te beschermen tijdens de ontwikkeling van het park. In 1917, toen de Eerste Wereldoorlog begon, liet hij het park achter in de handen van waarnemend directeur majoor AA Fraser. Fraser voldeed niet aan de verwachtingen en verwaarloosde in veel opzichten zijn taken volledig.

Fraser was misschien niet de beste leider, en hij had zeker meer dan zijn deel van vreemde manieren, maar hij was een goede boswachter. Hij kon de stroperij zelfs in de moeilijkste gebieden gemakkelijk verminderen.

Stevenson-Hamilton keerde terug uit de oorlog en hervatte zijn taken, herstelde het park en bleef het ontwikkelen. Na zijn terugkeer evolueerde het park opnieuw, dit keer om overnachtende gasten te huisvesten. Onder zijn scherpe leiding groeide het park snel en kwamen er gasten van over de hele wereld. Aanvankelijk mochten ze maar één nacht blijven en was het aantal gasten beperkt. Maar naarmate er meer accommodatie werd gebouwd, konden meer mensen het park betreden en genieten van de wonderen van de natuur. Hij ontwikkelde wegen samen met accommodatie en legde de basis voor wat het park nu is.

Op 79-jarige leeftijd ging Stevenson-Hamilton met pensioen en hij stierf 11 jaar later. Hij was altijd bang dat het park een veredelde dierentuin zou worden. Maar zoals je weet, is de Kruger nog steeds zo wild als altijd.

Laat een antwoord achter

nl_NLDutch
×

Hallo!

Klik op onze vertegenwoordiger om te chatten of stuur ons een e-mail op: online@kurtsafari.com

×